Verslag Werkbezoek Hands Across Borders Nepal
Dit verslag beschrijft mijn werkbezoek aan Nepal in het kader van Hands Across Borders. Het bezoek werd mogelijk gemaakt door diverse sponsors en partners, waardoor ik de gelegenheid kreeg om de organisatie en haar projecten ter plaatse te ondersteunen.
Door Wim Brandsma van Hands Across Borders was ik in contact gekomen met plastisch chirurg Donald Sammut en zijn organisatie Working Hands. Wim is zelf ook een aantal dagen naar Lalgath gekomen. Hij is een echte expert op het gebied van (vroeg) diagnostiek en screening. In veel van de gebruikte richtlijnen, screeningsformulieren en voortgang/evaluatieformulieren heeft hij een aandeel gehad. Donald Samut komt al 26 jaar in Nepal om mensen met lepra te opereren. Tijdens zijn bezoek traint hij specialisten uit Nepal, India en Europa met als doel de lokale zorg te verbeteren en kennis over te dragen en uit te wisselen.
Ons team van Working Hands bestond uit vijf chirurgen, één operatieverpleegkundige en mijzelf, de enige handtherapeut. Naast ons team waren er nog twee specialisten uit Kathmandu (KMD) en één uit Lalgath aanwezig. Oorspronkelijk was het plan om zowel naar Lalgath als Pokhara te reizen. Vanwege de onstabiele politieke situatie in Nepal hebben we na uitgebreid overleg met de lokale specialisten uit KMD besloten de reis in te korten en ons uitsluitend op Lalgath te richten.
In Lalgath is één van de drie ziekenhuizen die gespecialiseerd zijn in onderzoek naar en behandeling van lepra. Het ziekenhuis beschikt over zowel klinische als poliklinische afdelingen. De poliklinische afdeling richt zich voornamelijk op de (vroeg) diagnostiek, de inzet van medicatie, en voorlichting.
In totaal werden 19 patiënten geopereerd. Zij verbleven drie weken intern in het ziekenhuis, dat tevens onderdak en maaltijden bood aan de families van de patiënten.
Na een hartelijke ontvangst werden door het team alle patiënten gezien en voor ieder een persoonlijk behandelplan opgesteld. Het was bijzonder om te zien dat de patiënten alle vertrouwen hadden in de specialisten en het team. Ze straalden dankbaarheid uit. Het lokale team kende de patiënten goed en ik kon de liefde en passie voor hun werk duidelijk zien.
De eerste dag heb ik de hele dag meegekeken bij de operaties. Dit was zeer leerzaam, maar ook vermoeiend. Ik was dan ook blij dat ik de volgende dag zelf aan de slag kon met Diksa, een vrouwelijke fysiotherapeut, Shyam assistent fysiotherapie (hij deed tevens de wondverzorging) en Birindra, een instrumentmaker die de spalken maakte. Het was bijzonder jammer dat Diksa gelijk al op dag 2 van ons bezoek van haar scooter viel, haar been brak en gelijk naar huis kon. Ik had graag meer van haar geleerd. Ik ben blij dat ik veel heb kunnen doen in de zin van spalken maken en oefenen.
Alle patiënten kwamen twee keer per dag naar de therapieruimte, waar wonden gecheckt werden, spalken werden gemaakt en werd geoefend. Alle patiënten werden in groepsverband behandeld. De betrokkenheid tussen de patiënten onderling was groot en de sfeer was goed. Het was opvallend hoeveel geduld ze hebben, hoe weinig vragen ze stelden en gewoon deden wat nodig was. Doordat ze daar drie weken intern verbleven, hadden ze alle tijd om te herstellen en te oefenen zonder overbelasting. Ik was onder de indruk van de goede resultaten die ik heb gezien en geloof dat de patiënten hun hand weer functioneel zullen kunnen gebruiken.
Tijdens ons verblijf in Nepal heb ik niet alleen waardevolle kennis opgedaan over de diagnostiek en behandeling van lepra en zenuwletsels, maar ook inzicht gekregen in de cultuur en politiek van het land. Door deze ervaring heb ik een breder perspectief gegeven op de uitdagingen en mogelijkheden binnen de gezondheidszorg in Nepal.
Uit het logboek waar alle operaties die gedaan zijn worden geregistreerd bleek dat er helaas geen Lasso-procedures of opponensplastieken zijn uitgevoerd in het afgelopen jaar. Dit ondanks dat er in Nepal twee gekwalificeerde chirurgen zijn die vaardig zijn in het uitvoeren van Lasso-procedures en opponensplastieken of een combinatie van beide. Dit is zeer betreurenswaardig en lijkt voornamelijk te wijten aan financiële en politieke redenen.
Tijdens ons verblijf werd er melding gedaan bij de Nepalese gezondheidsinspectie dat ‘Working Hands’ actief was in Lalgath. Omdat het team van Donald niet beschikte over de juiste vergunningen om daar werkzaam te zijn, moesten wij per direct het ziekenhuis verlaten. Dit was een in eerste instantie grote teleurstelling en een domper op onze inspanningen. Gelukkige omstandigheid was wel dat Suraj, een specialist uit het KMD-team, naar Lalgath was gekomen om ook de laatste patiënten te opereren. Daarmee was het grootste deel van onze teleurstelling, namelijk dat wellicht een deel van de patiënten niet geopereerd kon worden, weggenomen. Suraj was de afgelopen jaren actief betrokken bij het team en is door Donald opgeleid. Zijn aanwezigheid en inzet bewijst dat het mogelijk is om succesvolle operaties uit te voeren en dat de expertise binnen Nepal bestaat.
Tot slot Het was een intensieve periode met volle dagen. Ik heb veel geleerd en ben blij dat ik zag dat mijn kennis en vaardigheden werden gewaardeerd en overgenomen. Ik heb er vertrouwen in dat het niet lang meer duurt voordat we onszelf overbodig maken in Nepal.
Financiering en sponsoring De reis naar Nepal is mede mogelijk gemaakt door een donatie van collega’s en van de NVHT (Nederlandse Vereniging voor Handtherapie), die een belangrijke financiële bijdrage leverde om de kosten te dekken. Daarnaast heb ik gebruik kunnen maken van X-lite spalkmateriaal, geschonken door Robert Jharreeah van Promotion Medical. De afdeling was erg blij met het spalkmateriaal.
Daarnaast wil ik nog mijn werkgevers Stephan van de Ven en Jaap-Jan Bramer van Handtherapie.net bedanken voor de sponsoring van mijn reis in de vorm van vrijgestelde tijd.
Oosterbeek, 24-11-2025
Namaste, Dominique
